Ograniczenia odczytu – virga oraz echo gruntu
Choć radary meteorologiczne są niezwykle precyzyjne, istnieją zjawiska fizyczne, które mogą zaburzać interpretację mapy opadów. Jednym z najczęstszych jest virga. Ma ona miejsce, gdy powietrze pod chmurą burzową lub deszczową jest bardzo suche. Krople wody spadające z chmury wyparowują całkowicie w drodze na dół. Wiązka radarowa przebiega wysoko nad ziemią i rejestruje te krople (pokazując strefę opadu na mapie), jednak na powierzchni gruntu nie spada ani jedna kropla. Użytkownik widzi deszcz na radarze, choć za oknem świeci słońce.
Odwrotnym problemem są zakłócenia znane jako echo gruntu (ground clutter). Promieniowanie radarowe może odbijać się od obiektów stałych – wzniesień terenu, pasm górskich, wysokich kominów, farm wiatrowych, a nawet od dużych stad ptaków w locie lub chmar owadów. Takie odbicia są widoczne na mapach jako plamy o niskim lub średnim dBZ. Można je odróżnić od prawdziwego deszczu, ponieważ pozostają nieruchome w czasie, podczas gdy chmury deszczowe przesuwają się pod wpływem wiatru.